2015’te ailemle İskandinavya turuna katılmıştım. Yaklaşık kırk kişilik bir gruptuk. On günlük koşuşturmanın son gününde Kopenhag’da serbest gezmeye çıkmıştık sabah erken saatte. Yanımızdan uzun boylu, pembe kısa elbise giymiş sarışın bir adam geçti. Akmış makyajından evinden başka bir yerde sabahladığı belli oluyordu. Gezi grubumdaki kadınların hem seslerinden hem de bakışlarından şaşkınlıkla süzdükleri adamı kınadıklarını anlamamak mümkün değildi. Adam da anlamış, adımlarını sıklaştırmış ve utancından ince telli azıcık saçıyla yüzünü kapatmaya çalışmıştı. Bu görüntü yüzümün önünden hala gitmiyor. Aklıma geldikçe gruptaki kadınların davranışlarını hala beni rahatsız ediyor ve keşke o an adamın yanına gidip onunla konuşup ne kadar güzel bir insan olduğunu söyleseydim diyorum kendime. Hatta fotoğraflarını çekseydim moralini düzeltmek için. Keşke birkaç gün daha Kopenhag’da kalıp Copenhagen Pride yürüyüşüne katılabilseydim. Ne yazık ki yürüyüşten önceki akşam yurda döndüm. Bu fotoğrafı iPhone 4s ile çekmiştim. Yanımda fotoğraf makinem olsaydı dediğim anlardan biridir ayrıca.
Beyaz İtli Piremses 